Юрый Тарэеў пагружаны ў творчасць з самага дзяцінства: спачатку школа з мастацкім ухілам, затым мастацкае вучылішча і, нарэшце, Акадэмія сам здагадайся чаго. Пасля заканчэння БДАМ мастака адразу запрасілі застацца ў якасці выкладчыка – і з 1992 года ягоная працоўная кніжка ляжыць толькі там. Але дзейнасць Тарэева гэтым не абмяжоўваецца: па-за асноўнай працы ён стварае аўтарскія, конкурсныя, культурныя, сацыяльныя, палітычныя плакаты.

На стварэнне сацыяльных і палітычных работ Юрыя матывуюць гучныя падзеі, як, напрыклад, тэракт у рэдакцыі Charlie Hebdo, Майдан ці 11 верасня – здарэнні, на якія рэагуюць дызайнеры з усяго свету. Калі ва Украіне неабгрунтавана арыштавалі дызайнера Антона Стогава, ягоныя калегі з розных краін тут жа адгукнуліся, правёўшы міжнародную акцыю «Свабоду Антону Стогаву». Яны стварылі постары, якія пазней былі раздрукаваныя ў адзіных асобніках і з якімі людзі выходзілі на плошчы. Юрый таксама прыдумаў працу на гэтую тэму.




Тарэеў удзельнічаў і ў нямецкім конкурсе «Мужнасць гневацца», мэта якога – паказаць самыя вострыя сацыяльныя ці палітычныя плакаты. Праца Юрыя «Tolerance» у 2013 годзе ўвайшла ў лік 30 пераможцаў, была раздрукавана і развешана ў розных нямецкіх гарадах у рамках плакатнай акцыі. Постары, якія прайшлі строгі адбор, а таксама перамаглі ў конкурсах і біенале, захоўваюцца ў калекцыях музеяў – яны лічацца творамі мастацтва.
«Плакат – гэта асаблівая мова выказвання, якая не замяняецца нічым іншым. Ён можа быць рэзка запатрабаваны ў грамадстве, калі хутка і востра патрапіць у цэль, асабліва ў сацыяльна-палітычнай сферы», – кажа творца.
Адзін з плакатаў атрымаў срэбра ў тайваньскім біенале. Гэтая праца была прысвечана абароне дыпломных работ кафедры графічнага дызайну БДАМ: кожны год Тарэеў стараецца зрабіць плакат, які анансуе гэтую падзею.






Таксама дызайнер перыядычна робіць афішы для спектакляў Купалаўскага тэатра. «Тэатральныя плакаты – адзін з самых цікавых і свабодных жанраў, дзе ты можаш максімальна па-мастацку выказацца. У пачатку працы неабходна пагаварыць з рэжысёрам і галоўным мастаком, прачытаць п’есу. Пасля гэтага ідзе пошук эскізаў і таго адзінага варыянту, які б задаволіў і тэатр, і мяне як аўтара. У выніку трэба здолець лаканічна перадаць сэнс п’есы мовай вобразаў, метафарамі з’яў, каб маё візуальнае паведамленне спыніла позірк гледача і прымусіла яго думаць. Зрэшты, не толькі тэатральныя плакаты так будуюцца, а ўсе постары: гэта не іканічны малюнак аб’ектаў, а сімвалічная візуалізацыя сэнсу, якую трэба дэшыфраваць. Калі сімвалы не дэшыфруюцца, то плакат не функцыянальны. Плакат – гэта знак, які жорстка, эмацыйна і дакладна перадае паведамленне», – тлумачыць мастак.
Юрый Тарэеў у асноўным працуе ў камп’ютарных графічных рэдактарах, але часта выкарыстоўвае рукатворную графіку, фатаграфію і калаж, якія скануе і потым апрацоўвае на камп’ютары. «Інструмент не павінен быць бачны, толькі калі гэта не зроблена знарок», – кажа мастак.
Больш прац Юрыя Тарэева глядзі на ягоным афіцыйным сайце.






















З 15 па 31 ліпеня ў прасторы «ЦЭХ» пройдзе выстава «Каранцін» віцебскага мастака Кірыла Дзёмчава. Напярэдадні адкрыцця 34mag пагутарыў з галоўнымі героямі мерапрыемства і даведаўся, чым гіпсавы тлен лепшы за манументальнасць акрылу і ці карысна трапляць у ізаляцыю.
Што было цікавага на выставе «Маладосць. Беларусь» – разглядаем праекты маладых фатографак.
Цяпер у Кіеве праходзіць эпахальная выстава ZBOR, якая падводзіць вынікі развіцця беларускага мастацтва за апошнія 30 гадоў. Адмыслова для беларусаў мы стварылі гайд па гэтым віртуальным музеі.
Насычаная праграма, шырокі спектр эксперыментаў.
Суб’ектыўныя гісторыі з гаражоў і бібліятэкі.
«Як цяжка падарожнічаць, калі не дакляруе радасці мне гэта».
Пра новы альбом, дзень сурка і неабходнасць самаіроніі.
Як не весціся на маркеталагічныя хітрыкі?