На 34mag.net стартуе новы топік – ZINES. Усё, што ты хацеў ведаць пра сучасны самвыдат, але не было ў каго спытацца.
Зін (англ. Zine) – скарачэнне ад magazine (часопіс). Менавіта гэтым словам называюць выданні, што друкуюцца невялікім накладам, а працэс стварэння і распаўсюду якіх з’яўляецца цалкам незалежным і некамерцыйным.
Сваім узнікненнем зіны абавязаныя прышэсцю панк-культуры з ейнай DIY-этыкай і распаўсюду ксераксаў – а значыць, і таннага сродку тыражавання. І хаця Марцін Лютэр, Кастусь Каліноўскі, савецкія дысідэнты і амерыканскія фантасты 20-х гг. таксама друкавалі свае творы самастойна, паміж імі і зінаробамі ёсць прынцыповае адрозненне: у гэтых ольдскульных самвыдатчыкаў проста не было іншага выйсця, у той час як для стваральнікаў зінаў падпольнае існванне – цалкам свядомы выбар.
Колькасць зінаў, якая выйшла з канца 70-х, не вядомая, пэўна нікому: ад маленькіх рукапісных зінаў да папулярных выданняў у глянцавай вокладцы, зіны музычныя, палітычныя, асабістыя, кулінарныя, што выдаюцца ад Казахстана да Уругвая.
Але ад столькіх людзей, якія знаёмыя з зінамі больш-менш даўно, даводзілася чуць: «Я не чытаю зіны. Усё, што там можна было прачытаць, я ўжо даўно прачытаў(ла)». І ў нейкім сэнсе яны маюць рацыю: чарговы артыкул пра карысць вегетарыянства ці чаму целявізар і фашысты гэта кепска, стандартны набор пытанняў для інтэрв’ю з гуртом – не надта цікавейшыя за сотую версію тлумачэння таго, што такое зін.
Але людзі, якія працуюць над тэмай ZINES для 34mag.net, задужа любяць зіны, каб пагадзіцца з тым, што нічога цікавага пра іх ужо і не скажаш. Нас цікавяць зіны не столькі як феномен, па канцэптуальных, тэхнічных і гістарычных асаблівасцях якога можна абараніць дысер; не як «новая» моладзевая фіча, якой можна забіць газетную паласу; не як прадукт, які можна прадаць; не як арт-аб'ект, які можна змясьціць у галерэйную прастору і прыставіць да яго эксперта-крытыка-куратара. Што нас натхняе, дык гэта думкі, адлюстраваныя на паперы, і, канешне, людзі – якія робяць і чытаюць зіны, людзі, якія арганізоўваюць і наведваюць бібліятэкі, інфашопы, сустракаюцца на зін-фестывалях і пішуць лісты адно аднаму; моманты, калі дастаеш з паштовай скрынкі канверт аднекуль здалёк ці вяртаешся ўначы з канцэрту з новым зінам у заплечніку...
Глядзі сёння:
Як зрабіць свой “выразаў-наклеіў” зін.




















Комікс ад marla zinger
У бліжэйшыя тыдні чытай, глядзі і слухай у тэме ZINES:
- нашы ўлюбёныя зіны;
- самвыдатаўскія мастакі;
- зіны ў кіно, кіно пра зіны;
- куды падацца самвыдатчыку: агляд зін-івэнтаў;
- беларускія героі зін-фронту;
etc.
Каментары
Аўтар: Мыш (госьць)
Дата: сер, 03/03/2010 - 23:16
Захапляюся людзьмі, у якіх стае часу, натхнення і цярпення, каб рабіць такія штукі :) Да сённяшнага дня думала, што кожны зін існуе ў адным, ну максімум пяці асобніках. Пра ксеракс неяк у галаву не прыйшло :) Але ўсё роўна - эксклюз!
Аўтар: Xopca (госьць)
Дата: пят, 03/12/2010 - 16:25
У свой час захапляуся зiнамi, шукау iх па знаёмых, замауляу праз дыстро ды, чаго хаваць, лiтаральна зьбiрау па памойках :))
але першыя зiны былi у школе, у сшытках у клетку (велЬмi часта эратычнага скiрунку ХD)...
Калi настане сусьветны калапс ад андроннага КАЛяйдэру, зьнiкне i-нэт, твiтэр i халяуны wi-fi, 34 ня зьнiкне, а будзе выходзiць на пакетах з-пад мукi "Гаспадар" о_О
Аўтар: jolimoisdemai (госьць)
Дата: аўт, 03/16/2010 - 18:39
комікс супер проста!
Аўтар: Anonymous (госьць)
Дата: аўт, 05/11/2010 - 08:15
Паводле легенды, мова з фільма "V элемент" – гэта прамова ўсіх існуючых на зямлі, элементарная мова чалавечай расы, і нібыта да выхаду фільма ў 1997 годзе мова была згублена і забыта. Насамрэч жа – гэта чарговая, штучна створаная мова, гэтым разам, Люкам Бесонам, і ўзбагачаная адной з акторак, Мілай Ёвавіч, да 400 словаў. Мы звярнулі ўвагу на мноства рускападобных слоў: Люк Бесон, відаць, тусіў з рускамоўнымі.
_________________________________________________________
MB2-633 ll MB2-634 ll MB3-003 ll MB3-006